به تارنمای پژوهشکده دانشنامه نگاری دینی خوش آمدید
منو اصلی

سایت های مرتبط
اخبار برگزیده
  • همکاری مشترک پژوهشکده دانشنامه نگاری دینی با عتبه حضرت امیرالمومنین عراق
    در نشست مشترک نمایندگان عتبه حضرت امیرالمومنین عراق با پژوهشکده دانشنامه نگاری دینی، موضوعاتی که می تواند زمینه همکاری مشترک بین دو طرف را فراهم سازد مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

  • دیدار و گفتگوی ریئس پژوهشکده دانشنامه نگاری دینی، با مدیرعامل بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی، برای ارتقاء سطح همکاری های فی مابین
    جناب حجت الاسلام و المسلمین ابوالقاسم مقیمی، رئیس پژوهشکده دانشنامه نگاری دینی، با حجت الاسلام و المسلمین مهدی شریعتی تبار، مدیرعامل بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی دیدار و گفتگو کردند.

  • دیدار سرپرست دانشنامه ها و اعضای شورای علمی، با مدیرعامل بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی
    مدیرعامل بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی، با سرپرست دانشنامه ها حضرت آیت الله رشاد و اعضای شورای علمی دیدار و گفتگو کردند.

  • بررسی و تصویب 10 مقاله در شورای علمی دانشنامه
    مقالات «احسان به والدین»، «غیبت»، «وفاداری»، «سازشکاری»، «مدارا»، «حرص»، «حنین»، «مجازات»، «اهل‌الذکر» و «قضا و قدر» در شورای علمی دانشنامه در مشهد مقدس بررسی و به تصویب رسید.

  • بازدید مدیر عامل و جمعی از پژوهشگران بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی، از پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
    مدیر عامل و جمعی از پژوهشگران و اعضای هیئت علمی بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی، طی بازدیدی از پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی جهت آشنایی و بررسی زمینه های همکاری با یکدیگر بحث و گفتگو کردند.

گزارش های تصویری
روش تفسير قرآن
روش تفسير قرآن تاریخ ثبت : 1391/07/12
طبقه بندي : جلد اول - حکمت و معرفت ,
عنوان مدخل : روش تفسير قرآن
نویسنده مدخل : محمد مرادى
چکیده مقاله :

قرآن و على(ع)دو ركن جدا ناشدنى اند. امام از «اهل ذكر» است و قرآن مردمان را به پرسش از ايشان فراخوانده است. پيامبر او را «صاحب تأويل» و «آگاه به همه دانش هاى نبوى» مى داند. على(ع)نيز خويشتن را «قرآن ناطق» و «آگاه به اسرار جهان غيب» و «وارث پيامبران» خوانده است. معصومان، صحابه، تابعان و متفكران مسلمان نيز على(ع)را آگاه ترين فرد به تفسير وحى دانسته اند. ابن مسعود، ابن عباس - ممتازترين صحابى مفسر - و بسيارى از گرانمايگان، از آن جمله اند.

 قرآن به صفت «مبين» متصف است و امام على(ع)گاه آن را «صامت ناطق» و گاه «سخنگوى خستگى ناپذير» مى شمارد و آن را نيازمند شرح و تفسير مى داند. به علاوه، تفسير را به احراز شروطى ويژه منوط مى كند. قرآن در ديدگاه امام، كتابى است جامع همه معارف دين، و مجموعه اى هماهنگ كه آياتش ناظر به يكديگرند. زبان قرآن در نگاه امام، در عين فهم پذيرى، گاه با فهم عرفى سازگار نمى افتد، و به لحاظ همين تكثرپذيرىِ معنايى است كه علمى ويژه براى تفسير آن لازم است. براى فهم دقيق قرآن، شناخت علوم قرآن لازم است. تأويل، درك ترابط آيات و اجتناب از تفسير به رأى نيز شروط بايسته تفسير است.

 امام بنيادگذار تفسير موضوعى است، و تفسير قرآن با قرآن، مهم ترين ويژگى روش تفسيرى او است. قاعده مند كردن فهم ارتباط آيات با يكديگر، خصيصه اين شيوه است. روش ديگر امام، تفسير نقلى قرآن - براساس اخبار صحيح نبوى - است. او به تفسير معناشناختى قرآن، بر پايه فهم درست زبانى و معنايى، اهتمام مى ورزد. تفسير عقلى - اجتهادى قرآن، يعنى تلاش عقلانى براى درك و كشف سطح زبان و معناى آن، روش برجسته امام در تفسير است. تطبيق و تعيين مصداق، توسعه مفهومى و الغاى خصوصيت و نيز تحليل مفاهيم و وضوح بخشيدن به موارد مبهم، از مميزات روش تفسير عقلانى امام به شمار مى آيد. به گفته پيامبر، على(ع)، خود، «تفسير قرآن» است.

تعداد نمایش : 456 <<بازگشت
دانشنامه علوم قرآن

فهرست و چکیده مقالات

دانشنامه امام علی ع

 


 

اوقات شرعی
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 82048
 بازدید امروز : 818
 کل بازدید : 726477
 بازدیدکنندگان آنلاين : 6
 زمان بازدید : 0/2813