به تارنمای پژوهشکده دانشنامه نگاری دینی خوش آمدید
منو اصلی

سایت های مرتبط
اخبار برگزیده
  • همکاری مشترک پژوهشکده دانشنامه نگاری دینی با عتبه حضرت امیرالمومنین عراق
    در نشست مشترک نمایندگان عتبه حضرت امیرالمومنین عراق با پژوهشکده دانشنامه نگاری دینی، موضوعاتی که می تواند زمینه همکاری مشترک بین دو طرف را فراهم سازد مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

  • دیدار و گفتگوی ریئس پژوهشکده دانشنامه نگاری دینی، با مدیرعامل بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی، برای ارتقاء سطح همکاری های فی مابین
    جناب حجت الاسلام و المسلمین ابوالقاسم مقیمی، رئیس پژوهشکده دانشنامه نگاری دینی، با حجت الاسلام و المسلمین مهدی شریعتی تبار، مدیرعامل بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی دیدار و گفتگو کردند.

  • دیدار سرپرست دانشنامه ها و اعضای شورای علمی، با مدیرعامل بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی
    مدیرعامل بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی، با سرپرست دانشنامه ها حضرت آیت الله رشاد و اعضای شورای علمی دیدار و گفتگو کردند.

  • بررسی و تصویب 10 مقاله در شورای علمی دانشنامه
    مقالات «احسان به والدین»، «غیبت»، «وفاداری»، «سازشکاری»، «مدارا»، «حرص»، «حنین»، «مجازات»، «اهل‌الذکر» و «قضا و قدر» در شورای علمی دانشنامه در مشهد مقدس بررسی و به تصویب رسید.

  • بازدید مدیر عامل و جمعی از پژوهشگران بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی، از پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
    مدیر عامل و جمعی از پژوهشگران و اعضای هیئت علمی بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی، طی بازدیدی از پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی جهت آشنایی و بررسی زمینه های همکاری با یکدیگر بحث و گفتگو کردند.

گزارش های تصویری
قلب و معرفت قلبى
قلب و معرفت قلبى تاریخ ثبت : 1391/07/11
طبقه بندي : جلد اول - حکمت و معرفت ,
عنوان مدخل : قلب و معرفت قلبى
نویسنده مدخل : محمدتقى فعالى
چکیده مقاله :

قلب در لغت به معناى دگرگون ساختن و خالص هر چيز مى آيد، اما كاربردهاى ديگرى هم دارد. قلب در اصطلاح قرآن، نفس و روح است، و در بيان ابعاد عاطفى، ادراكى و افعالى انسان به كار رفته است. واژه هايى چون صدر، روح، نفس و فؤاد در قرآن، مشابه قلب تلقى شده اند و با آن مترادفند. حيلولت خداوند ميان قلب و انسان هم نكته اى معرفتى است. قلب آدمى در دست خدا است و قرآن به قلبْ نگاهى جمعى نيز دارد. »ربط قلب« و »تأليف قلب«، واژه هايى براى بيان اين ديدگاه است. در انسان شناسىِ عارفان، قلبْ ركنى بنيادين است. بطون سبعه، لطايف سبعه و اطوار سبعه، بيان منازل و مراحل روح آدمى در عرفان است. قلب 172 بار در نهج البلاغه به كار رفته، اما بيش تر در خطبه ها و در بحث امر به معروف و نهى از منكر آمده است. اهميت مفهوم قلب در سخنان على(ع)بسيار است. قلب مدرك خداوند، گاه شيفته دنيا، كشتزار ايمان، موصوف به بيمارى و سلامت و نيز مرگ و زندگى است. قلب جايگاه صفات و حالات انسانى، مانند بالندگى، محوشدن، خشوع و حب دنيا است؛ اما جز اين بُعد عاطفى، ويژگى هايى ادراكى نيز دارد. بهره مندى از لب و اُذُن و سمع و يقين، از جمله اين ويژگى ها است. على(ع)افعالى را نيز به قلب نسبت داده است. استعمال و تشابه از آن جمله است. پس، قلب همان نفس و روح است كه سه بُعد عاطفى، ادراكى و افعالى دارد. اصطلاح قلب در قرآن و كلمات امام منطبق بر يكديگر است؛ اما با اطلاق عرفانى مغايرت دارد. قلب و زبان ارتباطى وثيق دارند و قلب مى تواند به درك مقام ربوبى نايل شود. مهبط ايمان و كفر، قلب است و قلب ظرفى است توسعه پذير. محجوب ماندن قلب، ابتلا به ختم و طبع و رين و غشاوه، بيمارى قلب است. امام به مرگ و حيات قلب نيز اشاره مى كند و عوامل هر يك را برمى شمارد. امام نيز همانند قرآن، قلب را چون هويتى جمعى در نظر گرفته است. الفت، اجتماع و آرامش و امنيت قلوب، بيان اين هويت جمعى است. همچنين قلبْ سنن و روابطى دارد كه در بيان امام آمده است.

تعداد نمایش : 688 <<بازگشت
دانشنامه علوم قرآن

فهرست و چکیده مقالات

دانشنامه امام علی ع

 


 

اوقات شرعی
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 82049
 بازدید امروز : 819
 کل بازدید : 726478
 بازدیدکنندگان آنلاين : 6
 زمان بازدید : 0/2656